Íslenska

English

Deutsch

• Forsíða
• Mannlíf
• Veitingahús
• Björgun
• Fransmenn
• Saga
• Staðsetning

Sýningin "Franskir sjómenn við Íslandsstrendur:

Sýningin "Franskir sjómenn við Íslandsstrendur" er um veru Fransmanna hér við land. Hún samanstendur af gömlum myndum og munum, mörgum yfir 100 ára, 17 plakötum um helstu samskipti sjómannanna við landsmenn, frönskum og íslenskum bókum um útgerð þeirra á Íslandsmið og nútíma - horni , þar sem nýju samskiptunum er lýst. .

Sjóslys og erfiður aðbúnaður

Frá 1825 og fram undir síðari heimstyrjöldina týndust um 400 frönsk skip hér við land og 4000 sjómenn áttu ekki afturkvæmt. Á blómatíma skútualdarinnar voru 4 – 5 þúsund Fransmenn hér á hverju ári. Ár hvert lögðu þeir fyrstu af stað til Íslands um miðjan febrúar og héldu ekki heimleiðis fyrr en seinni partinn í ágúst. Oft voru mjög ungir drengir sendir á miðin allt niður í 9 ára, en algengur aldur var 12 – 14 ár. Lýsingarnar á því harðræði sem þessir menn máttu búa við um borð, eru ófagrar. Þegar þeir komu á miðin geisuðu oft hin verstu vetrarveður og jafnvel var ís umhverfis landið. Þoka huldi oft skipin og ísing hlóðst á þau. Við þær aðstæður urðu mennirnir að standa og skaka allan daginn, allt upp í 20 tíma á sólarhring, ef veiði var góð. Hendur þeirra urðu fljótt blóðrisa af því að láta færið renna um greiparnar, stungusár komu eftir öngla og harður sjógallinn nuddaði sár, á úlnliðina. Saltið úr sjónum bætti ekki úr skák og ekki leið á löngu þar til ígerð og jafnvel blóðeitrun, hljóp í allt saman. Menn reyndu þó að standa í lengstu lög, því annars höfðu konan og börnin heima, ekkert til að lifa af. Enginn læknir var um borð og lyf voru af skornum skammti. Þó einhver lyfjakista væri í skútunni kunni áhöfnin e.t.v. ekki að nota innihald hennar, geymdi hana í óhirðu og var skipshundurinn jafnvel látinn sofa ofan á henni! Fæðið um borð var mjög einhæft og lítið um nýmeti nema þá þorskhausa, sem soðnir voru í súpu kvölds og morgna. Vatnið var einnig sparað og voru einungis 4 lítrar notaðir á dag, handa heilli skipshöfn og var það orðið gamalt og fúlt, þegar á leið. Ekki mátti gefa sér tíma frá veiðunum, til að sækja hreint vatn í land. Skútumenn kenndu því á ýmsum hörgulsjúkdómum m.a. skyrbjúg, sem er skortur á c vítamíni. Berklar voru algengir meðal þeirra og jafnvel taugaveiki.

Camille Henri SB 27

Hér á safninu er lyfjaskrín úr franskri skútu, Camille Henri SB 27, sem strandaði í gömlu höfninni, innan við eyrina, á Patreksfirði 1874. Sveinn Magnússon hómópatalæknir frá Lambavatni, eignaðist síðar þetta skrín og notaði lengi.

Opnunartími

Sumardagskrá 2011

Minjasafn Egils Ólafssonar, Hnjóti, Örlygshöfn, Sími: 4561511, Netfang: museum@hnjotur.is, Vefhönnun: Emstrur